Spanje

Je zult zelden teleurgesteld worden in de keuze, de pittige smaak of de grootte van de porties die in de plaatselijke restaurants in heel Spanje worden geserveerd. Elke regio kent zijn eigen culinaire hoogstandjes, van de visgerechten uit het noorden tot de rijstschotels uit het oosten en van de geroosterde gerechten uit Midden-Spanje tot de malse hammen en gebakken vis uit het zuiden. En meestal is er een lokale wijn die er goed bij past.



Hét klassieke Spaanse gerecht is paella, genoemd naar de zwarte ijzeren pan waarin de saffraanrijst wordt gebakken. De kok voegt daar verschillende combinaties aan toe van inktvis, chorizo (een pittige worst), kip, mosselen, garnalen, konijn, ui, pepertjes, erwten enzovoort, al naargelang het soort paella dat op het menu staat. Het wordt altijd op bestelling gemaakt.



Er zijn nog twee andere favoriete nationale gerechten die bij alle toeristen bekend zijn. Het eerste is gazpacho, een Andalusische koude soep waaraan gesneden tomaten, pepers, komkommers, uien en croutons zijn toegevoegd. Het tweede is tortilla, een aardappelomelet. De vele variaties kunnen koud of warm worden geserveerd.



Een tapa is een klein portie voedsel dat is bedoeld om je ervan te weerhouden naar het restaurant te gaan om daar te gaan eten, zodat je kunt blijven drinken. Ooit werden tapas gratis geserveerd, maar dat gebeurt nog maar zelden. Toch zijn de tapasbars tegenwoordig populairder dan ooit.

Spanjaarden zien het leven als een prachtkans om zichzelf van hun beste kant te tonen, om bekeken te worden en anderen te bekijken. Hun stad is de bruisende schouwburg waar het allemaal gebeurt.



De vroegste bezoekers waren de Feniciërs. Daarna kwamen de Carthagenen en de Romeinen die, net als de latere Moren, zelf hun stempel op de belangrijkste steden achterlieten. Vestingmuren, paleizen, tempels, aquaducten, moskeeën die vroeger kerken waren en andersom, kastelen, pleinen.



Spaanse steden, net als hun inwoners, laten graag merken dat ze een interessant levensverhaal te vertellen hebben. Maar dan het liefst op een comfortabele plek met een vol glas op tafel. Geen land met zoveel terrasjes of straatcafés om de hoek van een statige kathedraal of een beroemd museum.

De Spanjaarden zijn over het algemeen makkelijke, vriendelijke mensen, ook al zou u het niet denken als u in Madrid in een file terechtkomt of tijdens het spitsuur in de metro van Barcelona zit. Maar de Madrilenos en de Catalanen zijn een apart slag: dynamischer en Europeser dan veel van hun landgenoten.



De meeste Spanjaarden hebben nog steeds groot vertrouwen in manana: doe niet vandaag wat je tot morgen uit kunt stellen. Het heeft ook geen zin hen op te jutten. In plaats dat dit het proces versnelt, zal het eerder vertragend werken.

Van de Pyreneeën tot aan Andalusië is het Spaanse Middellandse Zeegebied een afwisseling van zandvlaktes (Albufera in Valencia, Mar Menor in Murcia) en steile kusten (Costa Brava) met een landschap waar afwisselend klippen met inhammen ernaast en kleine vissersdorpen te vinden zijn.



Boerderijen en wijnranken domineren het landschap meer landinwaarts, dat naar het zuiden toe steeds kleurrijker wordt met velden vol amandelbomen, sinaasappel- en citroenbomen, terwijl de kust steeds lieflijker wordt met blanke zandstranden.



Als de kust, door olijfboomgaarden en moerasgebieden heen, Andalusië bereikt, wordt het landschap steeds lichter en zijn er talrijke oogverblindende witte dorpjes en stranden te vinden. De bergen (Alpujarras, Sierra Nevada) vormen hier een indrukwekkend contrast, tezamen met de woestijnachtige duinen van Almería, daarbij extreem mooie en gevarieerde landschappen vormend.